Getuigenis voor kinderen

– Emily (11 ans) –

On a choisi d’aller chez Sabrina parce qu’une amie nous avait parlé d’elle. Puis on a continué d’aller la voir parce que je l’aimais bien, c’est une très chouette thérapeute et parce qu’après quelques mois j’allais beaucoup mieux qu’avant. Je suis tres heureuse d’avoir été chez Sabrina car elle m’a beaucoup aidé, et grâce a elle j’ai pu découvrir certaines de mes peurs, réactions colériques ,etc… Et c’est pour ça que je lui dis un tout grand merci !

 


 

– Ylva (32 jaar) –

Enkele jaren geleden was ik op zoek naar iemand die mij kon helpen bij het deblokkeren van een vastgelopen thuissituatie. Ik merkte dat mijn eigen pogingen om de relatie met onze pleegdochter (7 jaar) te verbeteren geen effect meer hadden, en via via kwamen we terecht bij Sabrina.
We voelden ons direct op ons gemak, en de inhoud en frequentie van onze sessies werden steeds aangepast aan onze behoeften en inzichten. Dit laatste was erg belangrijk voor mij, we konden na elke sessie evalueren hoe ver we waren met ons veranderingsproces, hoeveel tijd en ruimte we lieten tussen de sessies, en hoe we het vervolg zelf inschatten. De combinatie van spelen, tekenen, vertellen, en energetische invloed vond ik heel interessant. Eigenlijk wist ik niet goed wat ik van de energetische therapie kon verwachten, maar de manier waarop het werd geïntegreerd in de gehele therapie vond ik sterk, en naar mijn gevoel had deze combinatie meer effect dan het vertellen op zich. Na enkele maanden besloten we onze therapie af te sluiten, want we konden zelf weer goed vooruit.

Vorig jaar zijn mijn pleegdochter en ik teruggekeerd bij Sabrina, omdat we opnieuw op hindernissen stootten, niet enkel thuis, maar ook wat betreft het schoolse leren en algemeen zelfvertrouwen. Opnieuw hebben we op maat kunnen werken aan onderliggende oorzaken en gevoelens, en we zijn dankbaar dat we samen deze weg van positieve veranderingen hebben afgelegd.

 


 

– Noa (10 jaar) door papa –

Noa werd op 6 jarige leeftijd door zijn moeder in de steek gelaten samen met zijn broertje. Sindsdien had hij steeds last van woede, agressie en reageerde hij jaloers. Het was voor ons een moeilijke periode als samengesteld gezin. Iedereen was eigenlijk gelukkig en integreerde goed, behalve hijzelf. Deze feiten zorgden voor druk op mijn relatie met mijn huidige vrouw.
Tijdens de sessies met Noa kwam vooral zijn verdriet naar boven, hij ervaarde angst over het achtergelaten worden als vallen in een diep ravijn. Hij had veel vragen (bewust en onderbewust) rond liefde. Wat is dat nu? Wordt er van mij gehouden? Hoe moet ik dit nu zien? Kan ik mij dan ergens eens veilig beginnen voelen? Mag ik ook mezelf zijn?
Nu gaat het veel beter met hem, hij voelt zich thuis veilig, stelt zich niet meer agressief op naar de anderen en is niet meer jaloers. Hij kan meer genieten van zijn nieuwe familie als veilige thuishaven.